เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 88 ไสหัวไป!
เสียงดังกล่าวดังมาจากห้องรับรองส่วนตัวตรงมุมตะวันออกเฉียงเหนือของชั้นสอง ซูเฉินเดินตรงเข้าไป ก่อนจะพบชายร่างกำยำสองคนสวมเสื้อเชิ้ตลายดอก เปิดอกเผยให้เห็นขนหน้าอก ยืนเฝ้าอยู่หน้าประตูห้องรับรอง ทั้งคู่ชะเง้อคอมองเข้าไปข้างในอย่างสนอกสนใจ
ทันทีที่ซูเฉินเดินเข้าไปใกล้ ชายร่างกำยำคนหนึ่งก็ตะโกนไล่ขึ้นมา
“มองอะไรของแก! รีบไสหัวไปซะ ลูกพี่กำลังทำธุระอยู่!”
เมื่อเห็นใบหน้าที่ยังดูอ่อนเยาว์ของซูเฉิน เขาก็คิดว่าอีกฝ่ายเป็นเพียงลูกค้าธรรมดาที่มารับประทานอาหารที่นี่ น้ำเสียงแหบพร่าเหมือนฆ้องแตกร้าวฟังแล้วแสบแก้วหูเป็นพิเศษ
ซูเฉินไม่ได้ตอบโต้ในทันที เพียงเหลือบมองอีกฝ่ายอย่างเฉยชา ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า
“พวกแกกำลังทำอะไรกันอยู่? ตอนนี้ยังมีเวลาให้ไสหัวไป อย่ารอจนข้าผู้นี้เปลี่ยนใจล่ะ”
“บ้าเอ๊ย! ไอ้หนู แกอยากตายนักใช่ไหม!”
ชายที่มีขนหน้าอกดกเป็นพิเศษเบิกตากว้าง ก่อนจะปรี่เข้ามาหมายกระชากเส้นผมของซูเฉิน เขารู้ดีว่าลูกพี่กำลังทำธุระอยู่ข้างใน ไม่สมควรถูกรบกวน จึงคิดเพียงจะโยนไอ้เด็กที่ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านคนนี้ลงไปชั้นล่างให้พ้นทาง
“ช่วยด้วยค่ะ! ช่วยด้วย! พวกอันธพาลกำลังทำร้ายคนค่ะ!”