เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 48 ดูให้ชัดก่อนค่อยมารายงาน
เมื่อได้ยินเสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์ กัวเซียนก็อดหลุดหัวเราะพรืดออกมาไม่ได้ สมกับคำที่ว่านิสัยเจ้าของเป็นยังไง ของใช้ก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ ซูเฉินเป็นคนแปลกประหลาด แม้แต่เสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์ยังประหลาดตามไปด้วย
เธอได้ยินซูเฉินรับสาย ก่อนจะเอ่ยทักทายอย่างสุภาพ
“เลขาซ่งเองเหรอครับ? อาการของคุณดีขึ้นบ้างหรือยังครับ?”
ที่แท้ก็เป็นเลขาซ่งที่โทรมา กัวเซียนรู้สึกโล่งใจขึ้นมาเล็กน้อย ก่อนจะได้ยินซูเฉินพูดด้วยท่าทีสบายๆ
“ไม่เป็นไรครับ คุณเกรงใจเกินไปแล้ว ก็แค่เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น ไม่เห็นต้องขอบคุณอะไรเลย”
กัวเซียนอดประหลาดใจอยู่ในใจไม่ได้
‘ซูเฉินเป็นเพียงนักเลงตัวเล็กๆ คนหนึ่งเท่านั้น แต่เลขาซ่งเป็นถึงข้าราชการระดับสูง ทำไมถึงต้องพยายามขอบคุณซูเฉินให้ได้ด้วย? ที่น่าโมโหก็คือเจ้าหมอนี่ยังเอาแต่ปฏิเสธอยู่ได้!’
ทันใดนั้น ซูเฉินก็ร้องอุทานขึ้นมา
“อ้าว! ถังฉีฉีจะมาด้วยเหรอครับ? อะไรนะ? ยังจะเอาเงินหนึ่งแสนหยวนมาให้ผมด้วยเหรอ? โอ๊ย! ผมว่างมากเลยครับ พรุ่งนี้ตอนเย็นไปแน่นอน ไปแน่นอนครับ!”