เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 47 คิดไม่ซื่อ
ทั่วทั้งบริเวณตกอยู่ในความเงียบสงัด นอกจากเสียงอาเจียนไม่หยุดของอู๋เจี๋ยแล้ว ก็ไม่มีใครกล้าส่งเสียงออกมาแม้แต่น้อย สายตาที่ทุกคนมองซูเฉินเต็มไปด้วยความหวาดกลัว เกรงว่าหากตัวเองเผลอทำอะไรผิดพลาดเพียงนิดเดียว ปีศาจตนนี้จะหันมาเล่นงานเอาได้
เดิมทีซูเฉินเป็นเด็กหนุ่มจิตใจดีและร่าเริงสดใส แต่หลังจากเกิดเหตุการณ์เมื่อสามปีก่อน เขาก็เปลี่ยนไป แม้จะยังคงอ่อนโยนและมีเมตตาต่อคนใกล้ชิด ยิ้มแย้มแจ่มใส เป็นกันเอง ราวกับเด็กที่ไม่มีวันโต
แต่สำหรับคนชั่วแล้ว ซูเฉินเข้าใจอย่างลึกซึ้งว่าโลกใบนี้ไม่เคยมีความยุติธรรมหรือคุณธรรมอย่างแท้จริง มีเพียงกฎเหล็กข้อเดียวที่ไม่มีวันเปลี่ยนแปลงและสามารถปกป้องตัวเองกับคนที่รักได้ นั่นคือ หากนายต่อยฉันหนึ่งหมัด ฉันจะตอบแทนด้วยมีดหนึ่งเล่ม หากนายฟันฉันหนึ่งครั้ง ฉันจะล้างบางทั้งครอบครัวนาย
มีเพียงความเด็ดขาดและความเหี้ยมโหดที่มากพอเท่านั้น จึงจะสามารถยืนหยัดอยู่บนโลกใบนี้ และปกป้องตัวเองกับคนที่รักไม่ให้ได้รับอันตราย
“ฉันจะพูดอีกครั้ง ทุกคนทำแขนตัวเองให้พิการข้างหนึ่ง แล้วไสหัวออกไปซะ!”