เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 9 เคราะห์ภัยและโชคลาภ ล้วนเกิดจากการกระทำของตน
หลังจากเก็บแผงซ่อมรองเท้าเรียบร้อยแล้ว ซูเฉินก็ฝากจางเหวินเฉวียนให้นำข้าวของกลับไปส่งที่บ้าน ก่อนจะรีบเดินทางไปโรงพยาบาล
ตอนที่เขามาถึงโรงพยาบาล พ่อซูก็ถูกส่งตัวเข้าห้องฉุกเฉินแล้ว ส่วนกัวเซียนกำลังคอยปลอบใจแม่ซูอยู่ไม่ห่าง
เนื่องจากแม่ซูมีปัญหาเรื่องการเดิน เธอจึงทำงานเป็นพนักงานทำความสะอาด เมื่อได้รับข่าวร้ายอย่างกะทันหัน ทั้งความเป็นห่วงและความเศร้าโศกก็ถาโถมเข้ามาจนน้ำตาไหลไม่หยุด กัวเซียนต้องใช้ความพยายามไม่น้อยกว่าจะทำให้เธอสงบสติอารมณ์ลงได้
เมื่อซูเฉินเห็นเส้นผมที่เริ่มขาวโพลนและสีหน้าเศร้าโศกของแม่ หัวใจของเขาก็เจ็บแปลบขึ้นมาอีกครั้ง จึงอดไม่ได้ที่จะเข้าไปปลอบโยนเธออยู่พักใหญ่
ในเวลานั้นเอง ประตูห้องฉุกเฉินก็เปิดออก พยาบาลสาวคนหนึ่งเดินมาอย่างรีบร้อน ในมือถือใบสั่งยาเอาไว้ ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูเป็นทางการ
“ญาติของซูต้าหย่งอยู่ที่ไหนคะ?”