ตอนที่ 156 ตั๋งโต๊ะรับสององค์ชายกลับลกเอี๋ยง

พระราชวังที่เคยรุ่งโรจน์ในอดีต บัดนี้ได้กลายเป็นแดนชำระบนโลกมนุษย์ไปเสียแล้ว

เหล่าขันทีเกือบทั้งหมดถูกสังหารจนสิ้น เลือดไหลนองดั่งสายน้ำ

ในขณะเดียวกันนั้น

เตียวเหยียงและเตียวต๋งพาหองจูเปียนและหองจูเหียบวิ่งหนีสุดชีวิต จนกระทั่งหลบหนีออกจากเมืองลกเอี๋ยงได้สำเร็จ

เป้าหมายชัดเจน มุ่งหน้าไปทางทิศเหนือ!

เล่าปี่ต่างหากคือผู้ที่มวลชนปรารถนา!

เสียงตะโกนฆ่าฟันจากเบื้องหลังค่อย ๆ ห่างออกไป ทว่าพวกเขากลับไม่กล้าหยุดพักแม้แต่น้อย

ยามค่ำคืนมืดมิด เส้นทางบนภูเขาขรุขระ

ฮ่องเต้น้อยทั้งสองที่ได้รับการเลี้ยงดูอย่างสุขสบายมาตลอดชีวิต ไหนเลยจะเคยลำบากเช่นนี้ ต่างพากันร้องไห้คร่ำครวญจนเดินต่อไม่ไหว

“ฝ่าบาท รีบไปเถิดพ่ะย่ะค่ะ! หากไม่รีบไป ทหารของอ้วนเสี้ยวต้องตามมาทันแน่!”