กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
โฮจิ๋นวางราชโองการลง ลุกขึ้นเตรียมจะจากไป
สมุห์บัญชีเฉินหลินรีบขวางเขาไว้ “ท่านแม่ทัพใหญ่! ไม่ได้! กลางดึกเช่นนี้เรียกท่านเข้าวัง เกรงว่าจะมีเล่ห์เพทุบาย!”
“ใช่แล้วท่านแม่ทัพใหญ่!” โจโฉก้าวขึ้นหน้าไปทัดทาน “พวกขันทีจนตรอกแล้ว นี่อาจเป็นแผนชั่วของพวกมัน! ท่านห้ามไปเด็ดขาด!”
โฮจิ๋นหัวเราะเบาๆ กล่าวอย่างไม่ใส่ใจว่า
“พวกเจ้ากังวลเกินไปแล้ว ไทเฮาเป็นน้องสาวแท้ๆ ของข้า นางจะทำร้ายข้าได้อย่างไร? อีกอย่าง ข้ากุมอำนาจทหารทั่วหล้า ขันทีชั้นต่ำเพียงไม่กี่คน จะทำอะไรข้าได้?
ข้าผ่านแผนลอบสังหารมาสองครั้ง ยังรอดมาได้มิใช่หรือ?
หรือยังจะมีครั้งที่สามอีก?”
“สองครั้งก่อนยังไม่มีเรื่อง ครั้งนี้ก็จะไม่เป็นไร!”
อ้วนเสี้ยวพยักหน้ากล่าวว่า