กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ตู้ม ตู้ม ตู้ม!
เสียงหวีดหวิวของธนูเจาะเมฆยังไม่ทันจางหาย แผ่นดินก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงขึ้นมาทันที
สุดขอบทุ่งหิมะทางทิศเหนือ ธงศึกอักษร “ผัง” ผืนหนึ่งแหวกหิมะปรากฏออกมา
บังเต๊กถือดาบใหญ่ตัดหัว นำทัพม้าชนเผ่าซีเหลียงห้าร้อยนาย บุกทะลวงเข้าใส่ปีกข้างด้านหลังของกองทัพเซียนเป่ยจากมุมเฉียง
“บังเต๊กแห่งซีเหลียงอยู่ที่นี่แล้ว! เจ้าพวกสุนัขเซียนเป่ย จงส่งหัวของพวกเจ้ามา!”
ดาบใหญ่ตวัดผ่าน เลือดเนื้อกระจัดกระจาย
กองหลังของเซียนเป่ยที่ตั้งตัวไม่ติดถูกฉีกกระชากเป็นช่องโหว่ในพริบตา ทหารม้านับร้อยนายถูกฟันร่วงลงพื้นทั้งคนทั้งม้า
“ท่านซ่านอวี๋! ทางทิศเหนือมีกองหนุนทัพฮั่น! ประมาณห้าร้อยคน!”
“ห้าร้อยคนงั้นรึ?” ดวงตาของเหอเหลียนแดงก่ำ เพลิงโทสะยิ่งโหมกระพือ: