ตอนที่ 137 ล่อศัตรูให้ลึกเข้ามา

สายตาของเขาข้ามผ่านกองทหารม้าเซียนเป่ยที่หนาแน่น ไปหยุดอยู่ที่ธงราชันซึ่งปักรูปหัวหมาป่าสีทองในระยะไกล

ณ ที่แห่งนั้น คือกระโจมทัพหลวงของเหอเหลียน

“ท่านแม่ทัพ! พวกเซียนเป่ยบุกขึ้นมาอีกแล้ว!” ทหารคนสนิทนายหนึ่งตะโกนเสียงดัง

เกาซุ่นพยักหน้าเบาๆ “ส่งคำสั่งไป กองที่หนึ่งถอยร่น กองที่สองเข้าแทนที่ป้องกัน พลธนูยิงสกัด อย่าได้คิดพันตู”

“รับบัญชา!”

ธงอาณัติโบกสะบัด ทหารฮั่นที่ป้องกันอยู่บนกำแพงน้ำแข็งถอยร่นอย่างเป็นระเบียบในทันที ทหารอีกกองหนึ่งรีบเข้าเติมเต็มตำแหน่งอย่างรวดเร็ว

ห่าธนูหนาแน่นร่วงหล่นดั่งสายฝน ทหารม้าเซียนเป่ยเองก็เตรียมพร้อมไว้ก่อนแล้ว ใครจะหลบก็หลบ ใครจะเตรียมโล่ก็เตรียมโล่

รอจนฝ่ายเกาซุ่นยิงเสร็จ อาศัยช่วงจังหวะว่าง ประกอบกับทหารม้าเซียนเป่ยบุกมาถึงตำแหน่งที่เพียงพอ พวกมันก็เริ่มยิงธนูสวนกลับมายังกำแพงเมือง

คราวนี้ถึงคราวฝ่ายเกาซุ่นบ้าง ใครจะหลบก็หลบ ใครจะป้องกันก็ป้องกัน