ตอนที่ 123 ไม่ดีแล้ว ชาวฮั่นใช้วิชาอสูร!

หิมะโปรยปรายดั่งขนห่านปลิวว่อนไปทั่วท้องฟ้า ร่วงหล่นลงบนกำแพงดินของเมืองติ้งเซียงเก่า ก่อตัวเป็นชั้นสีขาวบาง ๆ

สวี่หรงบีบถุงแพรที่ปิดผนึกด้วยครั่งไว้ในมือ

เขาเข้าร่วมกองทัพมากว่ายี่สิบปี ไม่เคยพบเห็นวิธีการป้องกันเมืองและสร้างค่ายที่เรียบง่ายและใช้การได้ดีเช่นนี้มาก่อน

เมื่อแกะถุงแพรออก ด้านในมีเพียงตัวอักษรสองบรรทัดสั้น ๆ ทว่ากลับทำให้เขาและหานฮ่าวตาเป็นประกายขึ้นมาพร้อมกัน

“ความหนาวเหน็บเยือกแข็งแดนเหนือ หิมะล็อกด่านพรมแดน

สาดน้ำกลายเป็นกำแพง สกัดกั้นพวกอนารยชนให้สิ้น”

ถัดจากนั้นคือคำอธิบายและขั้นตอนอย่างง่าย

“กุนซือช่างเป็นเทพบุรุษโดยแท้”

หานฮ่าวชะโงกหน้าเข้ามาอ่านเนื้อหาในถุงแพรจนจบ สูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความตกตะลึง เกล็ดหิมะถูกสูดเข้าไปในจมูกและปากตามลมหายใจ

ใจหนึ่งรู้สึกเย็นวาบ สัมผัสได้ถึงไอเย็นที่ชัดเจน