ตอนที่ 122 เซียนเป่ยเหอเหลียน: ข้ามีนักรบสิบหมื่น ความได้เปรียบอยู่ที่ข้า!

ภายในกระโจมหนังวัวชั่วคราวของเซียนเป่ย แผนที่หนังแกะถูกเหอเหลียนกวาดลงพื้นด้วยความโกรธเกรี้ยว

“จางจวี่ไอ้คนถ่อย! เจ้าคนทรยศไร้สัจจะ!”

ดวงตาของเขากลายเป็นสีแดงก่ำ เขาเตะโต๊ะทองแดงตรงหน้าจนคว่ำ สุราน้ำนมม้าที่กำลังร้อนระอุหกกระจายเต็มพื้น

“ข้าเพียงแค่มาช้าไปไม่กี่วันเท่านั้นมิใช่หรือ? ปล่อยให้เขาดึงดูดความสนใจไป แต่เขากลับนำข่าวคราวของกองทัพพันธมิตรเซียนเป่ยของข้าไปประกาศให้ทั่วหล้า!”

เหล่าขุนนางเซียนเป่ยภายในกระโจมต่างพากันเงียบกริบดุจจั๊กจั่นในฤดูหนาว ไม่มีผู้ใดกล้าหาเรื่องใส่ตัวในเวลานี้

ใครต่างก็รู้ดีว่าเหอเหลียนรอคอยวันนี้มานานถึงหนึ่งปีเต็ม

ทว่าการกระทำของจางจวี่กลับทำลายแผนการทั้งหมดของเขาจนย่อยยับ

“ท่านซ่านอวี๋โปรดระงับโทสะ”

หัวหน้าคนใหม่ของเซียนเป่ยฝั่งตะวันตกเป็นผู้เอ่ยขึ้นก่อน: