เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เมื่อคำถามของเกาซุ่นหลุดออกมา ทั่วทั้งโถงก็ตกอยู่ในความเงียบงัน
ทุกคนต่างมองไปที่หลี่ฉาง
หลายปีมานี้ทหารกองทัพเล่าปี่ผ่านการผลัดเปลี่ยนกายา จากกลุ่มชาวนาผู้ลี้ภัยกลายเป็นกองกำลังชั้นยอดที่เชื่อฟังคำสั่งอย่างเคร่งครัด ไม่มีใครไม่รู้ว่านี่คือความดีความชอบของหลี่ฉาง!
และในขณะนี้ ภายในใจของหลี่ฉาง:
ในที่สุด! ในที่สุดเสียที! มีคนถามออกมาต่อหน้าธารกำนัลแล้ว! สวรรค์รู้หรือไม่ว่าข้ารอเวลานี้มานานแค่ไหน! คนพวกก่อนหน้านี้ พวกเจ้าเหตุใดจึงเข้าใจโลกียวิสัยนัก ถึงได้ถามกันเป็นการส่วนตัว? พวกเจ้าถามต่อหน้าข้าจะเป็นไรไป? ข้าก็ยินดีจะมอบให้เช่นกัน!
เขาไพล่มือไว้ด้านหลัง มีอีกาดำเกาะอยู่บนบ่า สายลมเย็นพัดผ่าน ร่างกายดูเบาหวิวราวกับหลุดพ้นจากโลกีย์ ดุจดั่งเซียน
เขาเดินไปเบื้องหน้าทหารเกราะเหล็กเจ็ดร้อยยี่สิบเอ็ดนายนั้น แล้วชี้ไปที่ดวงตาของพวกเขา:
“กงเซี่ยว เจ้าดูดวงตาของพวกเขาเสียสิ
พวกเขาไม่ได้เป็นทหารเพียงเพื่อหาข้าวกินประทังชีวิต ไม่ได้เอาชีวิตเข้าแลกเพียงเพื่อบุญคุณส่วนตัวของแม่ทัพ