ตอนที่ 105 เกาซุ่น: ใครเป็นคนคิดรูปแบบแถวนี้กัน? สุดยอดเกินไปแล้ว!

หลี่ฉางชี้ไปที่ภูเขาไท่หางที่ทอดตัวคดเคี้ยวอยู่บนแผนที่:

“ข้อได้เปรียบของโจรเขาดำคือความคุ้นเคยในภูมิประเทศ ไปมาดั่งสายลม พวกเจ้าไม่ต้องรีบร้อนกวาดล้างพวกมันให้สิ้นซาก และไม่ต้องวิ่งไล่ตามพวกมัน”

จงแยกคนห้าพันออกเป็นกองร้อยละร้อยจำนวนห้าสิบกอง ใช้หน่วย 'ถุน' เป็นหลักในการกวาดล้างไปทีละขุนเขาและหุบเขา

ฝึกสิ่งใด? จงฝึกการเดินทัพบนภูเขา การค้นหาภูเขาในยามค่ำคืน การประสานงานของหน่วยย่อย และการโต้กลับเมื่อถูกซุ่มโจมตี

พ่ายแพ้ไม่เป็นไร ขอเพียงคนยังไม่ตาย ให้กลับมาสรุปบทเรียนแล้วค่อยไปสู้ใหม่

ข้าให้เวลาพวกเจ้าสามเดือน ฝึกชาวนาห้าพันคนนี้ให้กลายเป็นทหารภูเขาที่สามารถเดินเหินไปทั่วภูเขาไท่หางได้”

สวีห่วงและเชียนเจาหันมาสบตากัน ก่อนจะประสานมือคำนับพร้อมกัน “แม่ทัพผู้นี้น้อมรับคำสั่ง!”

หลังจากขนเสบียงไปถึงที่หมาย ทหารใหม่ห้าพันนายต่างสะพายเสบียงแห้งและอาวุธ มุ่งหน้าเข้าสู่ภูเขาไท่หางอย่างเกรียงไกร