กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เวลาสิบกว่าวันผ่านไปเพียงชั่วพริบตา
หน่วยสอดแนมชาวเซียนเป่ยที่ขึ้นเหนือไปสำรวจทยอยกันกลับมา พวกเขารายงานสถานการณ์จริงของการวางกำลังป้องกันสามแนวที่เยี่ยนเหมินให้ซูลี่และหมีเจียทราบ
เมืองผิงเฉิง เฉียงอิน และซ่านอู๋ทั้งสามแห่ง กลับมีคนเฝ้าป้องกันอยู่แล้ว!
แม้แต่เส้นทางเกาหลิ่วก็ยังมีคนสร้างป้อมปราการไว้!
ชาวฮั่นในอดีตล้วนยอมสละทุกสิ่ง ปล่อยให้พวกเขาบุกรุกและปล้นชิงได้ตามอำเภอใจ!
แต่ตอนนี้กลับมีคนเฝ้าเมืองอยู่ หรือว่าพวกเขาต้องตีเมือง? ทว่าพวกเขาไม่ถนัดการตีเมืองนี่นา!
ผู้นำเซียนเป่ยทั้งสองรีบหยุดม้าและยืนนิ่ง หารือแผนการรับมือต่อหน้าผู้คน
“ชาวฮั่นป้องกันแน่นหนาเกินไป หากบุกฝ่าด่านตรง ๆ จะสูญเสียมากเกินไป” หมีเจียจ้องมองกลุ่มคนจำนวนมหาศาลในเผ่าของตน
“เมืองเฉียงอินกำแพงสูง หากมีคนเฝ้าอยู่ เหล่านักรบเซียนเป่ยของเราก็ทำได้เพียงอ้อมผ่านไปเท่านั้น”
ซูลี่ส่ายหน้าอย่างไม่ใส่ใจ