กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เป่ยกงป๋ออวี้ที่ยืนอยู่บนเชิงเทินเมืองจี้เสี้ยน มองดูจูล่งนำพากองกำลังจากไปอย่างไม่รีบร้อน มันเตะทหารเฝ้ากำแพงข้างกายจนล้มคว่ำ:
“ไอ้พวกไร้ค่า! ไอ้พวกไร้ค่าทั้งหลาย! แม้แต่ทหารเดนตายไม่กี่ร้อยคนก็จับไว้ไม่ได้!”
หานซุ่ยยืนอยู่ด้านข้าง ประกายตาฉายวูบ การจับไม่ได้นับว่าดีนัก!
มันเอ่ยโน้มน้าว:
“ท่านแม่ทัพโปรดระงับโทสะ กองทหารม้าของเล่าปี่มาถึงแล้ว กองกำลังหลักย่อมอยู่ไม่ไกล พวกเราเพิ่งยึดเมืองจี้เสี้ยนได้ รากฐานยังไม่มั่นคง ไม่ควรไล่ตาม
สู้ปักหลักป้องกันเมือง จัดระเบียบกองทัพเสียก่อน แล้วค่อยตัดสินแพ้ชนะกับเล่าปี่”
เป่ยกงป๋ออวี้แค่นเสียงเย็นชา โบกมืออย่างไม่เต็มใจ: “ส่งคำสั่งไป ถอนทหารกลับเข้าเมือง!”
……
จูล่งนำพาคณะของม้าเท้งถอยร่นไปทางตะวันออกหลายสิบลี้
เพิ่งจะหยุดพัก เสียงฝีเท้าที่สะเทือนฟ้าก็ดังมาจากที่ไกลๆ