กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หลี่เหวินโหวดีใจยิ่งนัก ตบต้นขาฉาดใหญ่ “ดี! เล่าปี่ผู้นี้รนหาที่ตายแท้ๆ! มันนึกหรือว่าการแบ่งทัพมารบกวนแนวหลังจะฉุดรั้งข้าไว้ได้? นี่เท่ากับยื่นเกเต๋งมาให้ข้าบนพาน!”
เขาสั่งการทันที “ทั้งกองทัพเร่งความเร็ว มุ่งหน้าสู่เกเต๋ง! ยึดเกเต๋งให้ได้ เผาเสบียงของพวกมันเสีย เล่าปี่ก็จะกลายเป็นคนไร้ราก! ถึงเวลานั้นค่อยยกทัพกลับไปตีหลงกวน ก็ง่ายดายดุจพลิกฝ่ามือ!”
“ท่านแม่ทัพปรีชาญาณยิ่ง!” รองแม่ทัพรีบขานรับ
กองทัพสองหมื่นนายเร่งความเร็วควบมุ่งหน้าไปทางเกเต๋ง
หลี่เหวินโหวคุมทัพบุกไปตามทาง เดินทัพไปได้ไม่กี่ลี้ กองหน้าก็มารายงานว่า
“ท่านแม่ทัพ เบื้องหน้ามีท่อนไม้ขนาดใหญ่และหลุมลึกจำนวนมาก! เส้นทางยากลำบากยิ่ง!”