ตอนที่ 52 ยำเกรงในอานุภาพแต่ไม่ซาบซึ้งในพระคุณ

ประตูเมืองเชียนเสี้ยนเปิดกว้าง ต้อนรับการมาเยือนของเล่าปี่

จ้าวฉั่งแม่ทัพรักษาเมืองแทบจะวิ่งสะดุดล้มออกมาจากประตูเมือง บนชุดเกราะยังเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือดแห้งกรังสีดำ

เขาคุกเข่าลงที่หน้าม้าของเล่าปี่ห่างออกไปสามก้าว สองมือประสานกันชูไว้เหนือศีรษะ

ชาวซีเหลียงผู้นี้ น้ำเสียงที่พูดออกมานั้นมีความเป็นซีเหลียงยิ่งกว่าเดิมเสียอีก:

“ข้าน้อยจ้าวฉั่ง ขอคารวะท่านแม่ทัพเล่าปี่! หากท่านแม่ทัพไม่มา ข้าน้อยกับพี่น้องสี่พันคนนี้ เกรงว่าวันนี้คงต้องจบสิ้นลงที่นี่แล้ว”

เล่าปี่พลิกตัวลงจากหลังม้า ใช้สองมือประคองเขาให้ลุกขึ้น: