ตอนที่ 49 พระเจ้าเลนเต้และการแย่งชิงอำนาจภายในราชสำนัก

ณ สวนตะวันตก โรงละครชั่วคราว

พระเจ้าเลนเต้กำลังเอนกายอยู่บนตั่งนุ่ม ข้างกายรายล้อมไปด้วยนางกำนัลหลายคนที่สวมเพียงชุดโปร่งบาง

ในมือถือบทละครที่หลี่ฉางวาดขึ้น กำลังบัญชาการเหล่านางกำนัลให้ซ้อมบทละคร “หยุดเวลาของท่านหญิงแม่ทัพ” อย่างออกรสออกชาติ

ใบหน้าของเขาซีดเผือด ขอบตาดำคล้ำ ริมฝีปากไร้สีเลือด ร่างกายซูบผอมลงไปรอบหนึ่ง แม้แต่ยามพูดก็ยังหอบหายใจเล็กน้อย

ทว่าดวงตาคู่นั้นกลับยังคงเป็นประกายวาวโรจน์ด้วยความตื่นเต้น!

“ไม่ถูก ไม่ถูก!” พระเจ้าเลนเต้ขมวดคิ้วพลางชี้ไปยังหญิงงามนางหนึ่ง

“แววตาของเจ้าไม่ถูก ต้องดูไร้ความรู้สึก จากนั้นต้องตกตะลึง! ต้องหวาดกลัว! ต้องโศกเศร้าแค้นเคือง! เอาใหม่อีกรอบ!”

หญิงงามนางนั้นกำลังจะเริ่มใหม่ จางรั่งก็วิ่งโซซัดโซเซเข้ามา ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก

“ฝ่าบาท! ไม่ดีแล้วพ่ะย่ะค่ะ! เลียงจิ๋วเกิดเรื่องแล้ว!”