เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ยามค่ำคืน ณ จวนของฮองฮูสง
เมื่อฟังจุดประสงค์ของเล่าปี่จบ ฮองฮูสงก็ถอนหายใจออกมา:
“เล่าปี่ ความอยุติธรรมของโลติดนั้น ขุนนางทั้งราชสำนักต่างรู้ดี แต่เรื่องนี้พัวพันกับสิบขันที ไม่มีผู้ใดกล้าเอ่ยปากโดยง่าย”
“ท่านแม่ทัพ” หลี่ฉางป้องมือกล่าว “พวกเราเองก็ทราบถึงความยากลำบาก ดังนั้นในฎีกาจึงไม่เอ่ยถึงคำว่า ‘อยุติธรรม’ แม้แต่ครึ่งคำ เพียงกล่าวว่าโลติดที่ก่วงจงได้ตั้งรับอย่างแน่นหนาและกักขังกำลังหลักของเตียวเก๊กไว้ นับเป็นความดีความชอบสูงสุดในการปราบกบฏโพกผ้าเหลือง”
ฝ่าบาททรงให้ความสำคัญกับผลงานมากกว่าเหตุผล ขอเพียงทำให้พระองค์รู้สึกว่าการปล่อยตัวโลติดนั้นคือการปูนบำเหน็จความชอบ มิใช่การแก้ไขความผิด เรื่องนี้ย่อมสำเร็จแน่นอน”
ดวงตาของฮองฮูสงเป็นประกาย “แผนการของหมิงเต้าช่างยอดเยี่ยมยิ่ง! จูฮีเป็นสหายร่วมรบกับข้า ข้าจะไปหาเขาเดี๋ยวนี้ พวกเราสามคนจะร่วมลงนามในฎีกา แล้วยื่นขึ้นไปในเช้าวันพรุ่งนี้!”