กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หลี่ฉางลุกขึ้นยืนพลางกล่าวว่า
“ท่านจงหลางเจียงทั้งสองยกย่องเกินไปแล้ว ผู้เยาว์เพียงทำหน้าที่ของตนอย่างสุดกำลังเท่านั้น”
ยามเขากล่าววาจานี้ สีหน้ายังคงซีดเซียวอยู่บ้าง ทว่าจิตวิญญาณกลับดูดีขึ้นกว่าหลายวันก่อนไม่น้อย
ทำเอาฮองฮูสงและจูฮีรู้สึกละอายใจยิ่งนัก!
คนดีจริงๆ! เพื่อพวกเรา เขาถึงกับต้องสูญเสียพลังไปมากถึงเพียงนี้!
ฮองฮูสงตบมือหัวเราะร่า:
“หมิงเต้าไม่จำเป็นต้องถ่อมตัวไป หากไม่มีเจ้า พวกเราอาจยังคงต้องสู้ตายกับเตียวก๊กอยู่! แม้เจ้าจะเป็นคนของนิกายเต๋า แต่กลับมีพรสวรรค์ของแม่ทัพใหญ่ หากเจ้ามีใจอยากสร้างผลงาน ข้าเฒ่าก็อยากจะเสนอชื่อเจ้าต่อราชสำนักให้เป็นซือหม่าในกองทัพ”