กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ห้าคำนั้นดังกึกก้องถึงชั้นฟ้า สะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วเมืองก่วงจง!
ใต้กำแพงเมืองก่วงจง ทหารโพกผ้าเหลืองนับหมื่นต่างคุกเข่าลงพร้อมกัน เสียงร้องไห้ระงมดังกึกก้องถึงชั้นฟ้า
ในเสียงร้องไห้นั้นไม่มีความหวาดกลัว! ไม่มีความหวั่นเกรง!
มีเพียงจิตวิญญาณอันกล้าหาญชาญชัยที่พร้อมพลีชีพเพื่อต้าฮั่น เพื่อช่วยเหลือปวงประชาให้พ้นจากห้วงทุกข์เข็ญ!
ส่วนห้วงทุกข์เข็ญนั้นเกิดขึ้นได้อย่างไร ก็ช่างมันเถิด!
หลี่ฉางยืนอยู่บนแท่นสูง ร่างกายสั่นสะท้าน เขายิ่งรู้สึกว่าตนเองเหมือนตัวร้ายเข้าไปทุกที!
เขามองไปยังร่างสีขาวที่โดดเดี่ยวบนกำแพงเมืองก่วงจง ในใจพลันบังเกิดความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย
เตียวก๊กรู้ว่าตนเองกำลังแสดง แต่เขาก็ยังคงแสดงจนถึงวินาทีสุดท้าย
เพราะเบื้องล่างมีสายตานับหมื่นคู่จับจ้องเขาอยู่ เพราะหากเขาพังทลายลง ศรัทธาของคนนับหมื่นเหล่านั้นก็คงดับสูญไปจริงๆ!