กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หลี่ฉางถอนหายใจยาว พลางมองไปยังทิศทางของค่ายพักฟื้น เขาเองย่อมรู้ดีถึงสาเหตุที่แท้จริงที่คนเหล่านี้ล้มป่วย นั่นคืออาการฮีทสโตรก ตากฝน และเป็นหวัด!
ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับวิชาเวทมนตร์แม้แต่น้อย ทว่าเขากลับพูดออกไปไม่ได้
ทั่วทั้งกองทัพฮั่นต่างเชื่อมั่นอย่างสนิทใจว่าวิชาเวทของเตียวก๊กกำลังหักล้างกับ “นักพรตหลี่” ของพวกเขาอยู่ ทั้งสองฝ่ายต่างกำลัง “สูญเสียพลังต้นกำเนิด” ส่วนทหารเลวทั่วไปที่ร่างกายทนไม่ไหวนั้น เป็นเพราะได้รับผลกระทบจากวิชาเวทของทั้งสองฝ่าย!
คำกล่าวอ้างนี้แม้จะไม่ตรงกับความจริงโดยสิ้นเชิง แต่กลับอธิบายได้อย่างสมบูรณ์แบบว่าเหตุใดผู้คนถึงล้มป่วยกันมากขึ้นเรื่อยๆ!
หากเปิดเผยความจริงเมื่อใด ละครฉากใหญ่ของการประลองวิชาเวทนี้ย่อมแสดงต่อไปไม่ได้
“วิชาอสูร” ของเตียวก๊กจะยังคงทำให้กองทัพฮั่นหวาดกลัวต่อไป ส่วน “การแก้ทาง” ของเขาก็จะสูญเสียความน่าเชื่อถือไปเช่นกัน!
ในสถานการณ์ที่จำยอม หลี่ฉางจึงทำได้เพียงแสร้งเป็นเซียนผู้ยิ่งใหญ่ต่อไป!
หึหึหึ!
“รออีกสักพัก”