ตอนที่ 33 บำเพ็ญเซียน? นึกเสียดาย แต่ไม่นึกเสียใจ!

ฮองฮูสงพยักหน้าพลางกล่าวเสริมว่า

“เล่าปี่พูดมีเหตุผล เตียวก๊กแสร้งทำเป็นเทพเจ้าหลอกลวงผู้คน ก็เป็นเพียงการยื้อลมหายใจไปวัน ๆ เท่านั้น กองทัพเรามีกำลังพลเหนือกว่าพวกโพกผ้าเหลืองมาก ต่อให้พวกมันจะปักหลักไม่ยอมออกมา พวกเราก็สามารถล้อมปราบจนพวกมันตายตกไปเองได้”

จูฮีก็เอ่ยขึ้นว่า

“พวกท่านล้วนเป็นขุนพลเฒ่าผู้ผ่านศึกมาอย่างโชกโชน จะมาหวาดกลัวกับวิชาข้างถนนเพียงเท่านี้ได้อย่างไร? ผู้ใดกล้าเอ่ยปากเรื่องถอยหนีอีก ข้าจะลงโทษตามกฎทหาร!”

เหล่าขุนพลได้ยินดังนั้น จึงค่อยสงบใจลงได้บ้าง

อีกด้านหนึ่ง

หลี่ฉางยืนอยู่บนเนินสูงนอกค่ายเพียงลำพัง ทอดสายตามองไปยังเตียวก๊กที่กำลังทำพิธีอยู่บนกำแพงเมืองกว่างจง

ครั้งนี้เขาเตรียมตัวมาแต่เนิ่น ๆ เขาต้องการเห็นกับตาว่าเตียวก๊กผู้นี้สามารถใช้วิชาเวทได้จริงหรือไม่!