เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เล่าปี่ส่งเหล่าแม่ทัพที่ทยอยกันมาแสดงความยินดีกลับไป เมื่อกลับเข้าสู่กระโจมบัญชาการกลาง ก็รู้สึกเหนื่อยล้าไปทั้งร่าง
เขาถอดหมวกนักรบออกจากศีรษะ วางลงบนโต๊ะอย่างไม่ใส่ใจ แล้วถอนหายใจยาวออกมาคราหนึ่ง
“พี่ใหญ่เหนื่อยแล้วหรือ?” หลี่ฉางถือชามชาเย็นเดินเข้ามา ยื่นส่งให้ตรงหน้าเขา “การรับรองแขกล้วนเป็นพิธีการจอมปลอม หากไม่เต็มใจ ก็ปฏิเสธไปเสียก็สิ้นเรื่อง”
“ปฏิเสธไม่ได้หรอก” เล่าปี่รับชามชามาดื่มรวดเดียวจนหมด “พวกเราเพิ่งเข้าสู่กุนจิ๋ว ทั้งคนทั้งสถานที่ยังไม่คุ้นเคย การผูกมิตรไว้ให้มาก ย่อมไม่มีสิ่งใดผิด เพียงแต่ว่า……”
เขาเงยหน้ามองไปทางทิศเหนือ สีหน้าเต็มไปด้วยความร้อนรน “ข้าเพียงต้องการกวาดล้างโจรโพกผ้าเหลืองให้สิ้นโดยเร็ว เพื่อทำตามความปรารถนาของอาจารย์ ให้ราษฎรกลับมาอยู่อย่างสงบสุข การต้อนรับขับสู้ในแวดวงขุนนางเช่นนี้ ช่างบั่นทอนพลังงานเสียจริง”