เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
จางรั่งก้มตัวลงอย่างถูกจังหวะ:
“ฝ่าบาททรงพระปรีชาชาญยิ่งนัก เล่าปี่มีชาติกำเนิดจากเชื้อพระวงศ์ ทั้งยังมีเกียรติยศสงครามและรู้จักกาลเทศะ ย่อมเหนือกว่าพวกแม่ทัพชายแดนที่เอาแต่แบมือขอเสบียงและเงินทองเหล่านั้นร้อยเท่าพันเท่า
โลติดล้อมก่วงจงอยู่สามเดือนยังมิอาจยึดได้ แต่เล่าปี่กลับสังหารเตียวโป้ได้ด้วยตนเอง ในสายตาของข้าพระพุทธเจ้า การที่ฝ่าบาทจะทรงใช้คน ควรต้องพึ่งพาเชื้อพระวงศ์ของพระองค์เองให้มากจึงจะถูก”
เล่าฮ่องเต้พยักหน้าติดต่อกัน “พูดได้ดี! ถ่ายทอดราชโองการของเรา……”
เขาชะงักไปครู่หนึ่ง พลางครุ่นคิดถึงถ้อยคำ
“เล่าปี่เลื่อนตำแหน่งเป็นขี่ตูเว่ย กวนอู เตียวหุย และจูล่ง ต่างเลื่อนตำแหน่งเป็นเปี๋ยปู้ซือหม่าและจวินซือหม่า
ส่วนกุนซือหลี่ฉางผู้นั้น ให้รับตำแหน่งฉงซื่อจงหลาง
สำหรับแม่ทัพนายกองที่เหลือ ให้เล่าปี่เป็นผู้ปูนบำเหน็จด้วยตนเอง”