เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ม้าเร็วหนึ่งตัวควบตะบะมาจากเบื้องหน้า จูล่งสวมชุดคลุมสีขาว ร่างกายเต็มไปด้วยฝุ่นควันจากการเดินทาง พลิกตัวลงจากหลังม้า
“กราบเรียนท่านเจ้าเมือง ท่านกุนซือ มีรายงานจากแนวหน้า! ท่านลูจงหลางได้ล้อมกองกำลังหลักของเตียวก๊กไว้ในเมืองกว่างจงแล้ว ช่วงนี้กำลังเตรียมการเปิดฉากโจมตีครั้งใหญ่
กัวเตี่ยนเจ้าเมืองจวี้ลู่คุมกำลังพลหนึ่งหมื่นนาย กำลังเข้าตีหน่วยของเตียวโป้ที่ชวีหยาง ทว่าตีมานานก็ยังไม่แตก บาดเจ็บล้มตายเป็นจำนวนมาก”
“ชวีหยางงั้นรึ?” เล่าปี่ขมวดคิ้วมองไปทางหลี่ฉาง “น้องสี่ พวกเราควรจะตรงไปที่กว่างจงเพื่อสมทบกับท่านอาจารย์ หรือจะไปที่ชวีหยางเพื่อช่วยเหลือท่านเจ้าเมืองกัวก่อนดี?”
“ไปกว่างจง!” เตียวหุยกระโดดออกมาเป็นคนแรกแล้วตะโกนเสียงดัง “เตียวก๊กเจ้าโจรเฒ่านั่นต่างหากที่เป็นหัวหน้าโจรโพกผ้าเหลือง สังหารมันเสีย โจรโพกผ้าเหลืองย่อมแตกพ่ายไปเอง! ข้าอยากจะประมือกับเจ้ามหาปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่นี่มานานแล้ว!”