เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เล่าเอี๋ยนเดิมทีคิดจะรั้งตัวเล่าปี่ไว้ที่เมืองอิวจิ๋ว เพื่อใช้เป็นคมดาบสร้างผลงานของตนเอง ไม่คาดคิดว่าเล่าปี่กลับต้องการลงใต้
“ที่ก่วงจงมีท่านลู่จงหลางนำกองทัพราชสำนักอยู่ พลทหารมากมายแม่ทัพเก่งกาจ ไม่ขาดแคลนคนเพียงไม่กี่พันของเจ้าหรอก” เล่าเอี๋ยนอธิบาย “อิวจิ๋วเพิ่งสงบ จิตใจผู้คนยังไม่มั่นคง กำลังต้องการขุนพลผู้กล้าเช่นหลานชายมาคอยดูแลรักษา”
“ท่านอา” เล่าปี่เงยหน้ามองเล่าเอี๋ยน แววตามุ่งมั่นยิ่งขึ้น ไม่ใช่เพียงเพื่อพี่น้องทั้งสี่ของพวกเขา แต่เพื่อราษฎรแห่งราชวงศ์ฮั่นที่ต้องทนทุกข์จากภัยโจรโพกผ้าเหลือง!
“ยามที่ข้าเริ่มยกทัพ ก็ตั้งปณิธานไว้ว่าจะกอบกู้ราชวงศ์ฮั่น ช่วยเหลือราษฎรให้พ้นจากความทุกข์ยาก บัดนี้ยามบ้านเมืองตกอยู่ในวิกฤต ข้าจะนิ่งดูดายได้อย่างไร? หวังว่าท่านอาจะเห็นใจ”
ทั้งสองจ้องตากันเนิ่นนาน บรรยากาศค่อย ๆ ตึงเครียดขึ้น