เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ถูกต้อง” หลี่ฉางพยักหน้า
“พวกเราส่งคนไปปล่อยข่าวว่ามีคาราวานการค้าขนาดใหญ่ นำธัญพืชสามพันตั้นและม้าพันธุ์ดีสองร้อยตัว จะเดินทางผ่านป่าสนดำนอกเมืองตุ้นก้วนในอีกสามวันให้หลัง เพื่อมุ่งหน้าไปค้าขายที่กิจิ๋ว
พวกโจรแห่งค่ายลมดำจ้องมองคาราวานนี้มานานแล้ว เมื่อได้ยินข่าวนี้ย่อมต้องยกพวกออกมาทั้งหมดเพื่อซุ่มโจมตีในป่าสนดำ ส่วนพวกเราจะวางกำลังซุ่มไว้ที่รอบนอกป่าสนดำล่วงหน้า รอให้พวกมันมุดเข้ามาในถุง แล้วค่อยจับรวบทีเดียว”
เล่าปี่ กวนอู และเตียวหุยทั้งสามสบตากัน ต่างมีสีหน้าตกตะลึง
พวกเขาเอาแต่คิดจะปราบโจรด้วยการปะทะกันตรง ๆ ไม่เคยคิดเลยว่าจะสามารถวางแผนเช่นนี้ได้
“แผนของน้องสี่ช่างยอดเยี่ยม!” เล่าปี่ตบต้นขาตนเองแล้วกล่าวอย่างตื่นเต้น “ไม่ต้องออกแรงให้เปลืองแรง ก็สามารถกวาดล้างโจรได้สิ้นซาก แถมยังลดการบาดเจ็บล้มตายของพี่น้องได้อีก!”
กวนอูลูบเครากล่าวชื่นชม “ทำศึกไม่รังเกียจอุบาย น้องสี่เข้าใจแก่นแท้ของพิชัยสงครามอย่างลึกซึ้ง!”