เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 301 หรือว่าค่ำคืนนี้จะปล่อยตัวปล่อยใจดี
ติดคนหรือ
สองคำนี้ไฉนพอเข้าหูแล้วถึงได้ชวนให้หวั่นไหวยิ่งนักเล่า
ซู่จิ่นชีหัวเราะเบา ๆ กอดอวี๋ไต้ยิ่งไว้โดยมิคิดจะปล่อย ชินอดไม่ได้ที่จะแนบลงตรงซอกคอขององค์หญิง พลางคลอเคลียเบา ๆ
ผิวพรรณอันนุ่มนวลคุ้นเคยแนบชิด คิ้วตาพลันคลี่ออกด้วยความรื่นรมย์ สองแขนที่โอบกอดองค์หญิงกระชับแน่นขึ้นอีกนิด
กลิ่นหอมละมุนชื่นใจจากผิวกายขององค์หญิงอวลอบไปทั่วร่างอย่างห้ามมิได้
เห็นองค์หญิงเงยหน้าแย้มยิ้มมองเขา ในดวงตาอ่อนหวานคู่นั้นมีเพียงเงาร่างของเขาแต่ผู้เดียว
ริมฝีปากของซู่จิ่นชีผุดรอยยิ้มโค้งงามจับตา ก้มหน้าลงจุมพิตที่หน้าผากของอวี๋ไต้ยิ่ง
ทว่าก็คลายอ้อมกอดจากองค์หญิง ด้านข้างยังมีพวกแม่นมอาวุโสอยู่ หากยังมีท่าทีสนิทสนมไปมากกว่านี้ พวกนางคงกระอักกระอ่วนจนทำตัวไม่ถูกเป็นแน่
ซู่จิ่นชีอมยิ้มมองไปยังพวกแม่นมอาวุโสแล้วเอ่ยถาม “ยังมีสิ่งใดต้องตระเตรียมอีกหรือไม่”