เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 300 ฮูหยินลองปลอบประโลมข้าดูหรือไม่
รังแกกลับงั้นหรือ?
อวี๋ไต้ยิ่งหวนนึกถึงภาพตนเองที่รังแกองค์พระราชนัดดาเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมา พลางยิ้มตาหยีแล้วขยับถอยหลังไปในน้ำพุร้อน เพื่อหลบเลี่ยงรอยจุมพิตของฝ่าพระบาท
นางฝึกยุทธมาตั้งแต่เด็กแท้ ๆ ยังรู้สึกเหนื่อยล้าปวดเมื่อยถึงเพียงนี้ นึกภาพออกได้เลยว่า เมื่อคืนนี้นางกระทำตามอำเภอใจต่อร่างกายขององค์พระราชนัดดาเพียงใด
ฝ่าพระบาททรงโอบกอดนางทำพิธีเข้าหอซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทว่ากลับอ่อนโยนยิ่งนัก น้ำหนักแรงกำลังพอเหมาะจนสบายตัว
แต่นางกลับ.....
“แค่ก ๆ——”
อวี๋ไต้ยิ่งเห็นองค์พระราชนัดดาขยับเข้ามาใกล้ตน มุมปากที่ยังคงกรุ่นกลิ่นอายคลุมเครือนั้น คล้ายจะผุดรอยยิ้มกึ่งยิ้มกึ่งไม่ยิ้มขึ้นมา
นางถึงกับกระแอมไอเพื่อกลบเกลื่อนความรู้สึกผิดในใจ: “ขะ ข้าเป็นถึงฮูหยินโฉมงามที่ว่าง่ายซื่อตรงนะเจ้าคะ”