เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 292 เข้าหอคงไม่ทำให้ฝ่าพระบาทบาดเจ็บกระมัง
อ๋องติ้งหนานดื่มชาที่ลูกสาวรินให้ เห็นนางยังคงยิ้มตาหยีมองดูเขา ยิ้มจนเขารู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเอง
เขาแค่นเสียงฮึเบาๆ ยื่นจอกชาเปล่าออกไป เป็นเชิงบอกให้นางรินเพิ่มให้อีกหน่อย
ครั้นเห็นนางรินให้จนเต็มอย่างว่าง่ายจริง ๆ คิ้วของเขาก็เลิกขึ้นเล็กน้อย
อ๋องติ้งหนานเงยหน้ากลืนลงไปในอึกเดียว แล้วยื่นออกไปอีกครา เห็นนางแย้มยิ้มรินให้จนเต็มอีกรอบ มุมปากของเขาก็ยกยิ้มขึ้นมา
นังเด็กคนนี้ พอจะออกเรือนแล้ว รู้จักกตัญญูขึ้นมาเชียว
เห็นนางเพลิดเพลินกับการชื่นชมบัญชีสินเดิม อ๋องติ้งหนานก็ชำเลืองมองสองสามแวบ เห็นสายตาของนางจับจ้องเพียงช่วงท้ายเท่านั้น
จึงอดไม่ได้ที่จะเอนกายพิงพนักเก้าอี้อย่างสบายอารมณ์ ใบหน้าค่อย ๆ เผยความโอ้อวดลำพอง ทว่าจู่ ๆ ก็เอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น