เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 291 ผู้ใดบ้างไม่อยากด่าอ๋องติ้งหนาน
เสนาบดีกระทรวงพิธีการมองไปยังคุณชายใหญ่จวนอ๋องติ้งหนานอย่างกระจ่างแจ้ง เห็นเขากำลังสนทนากับองค์พระราชนัดดา
ทว่าเอ่ยไปยังมิทันถึงสามประโยค ก็กลับไปนั่งบนรถเข็นอีกครา
ท่วงท่าหมุนกายทรุดตัวลงนั่งอันลื่นไหลนี้ ช่างต่อเนื่องรวดเร็ว ไม่มีก้าวเดินที่เกินจำเป็นแม้แต่ครึ่งก้าว
แลดูแล้วกลับสง่างามยิ่งนัก ประหนึ่งยามองค์หญิงชักกระบี่ เด็ดขาดคล่องแคล่วชวนให้สบายตาสบายใจ
คุณชายใหญ่ผู้นี้ ฝีไม้ลายมือก็กาจฉกาจยิ่งนัก
อีกทั้งเกรงว่ายามอยู่ภายในตระกูล คงนั่งรถเข็นอยู่เป็นอาจิณกระมัง
ดูกิริยาที่เชี่ยวชาญช่ำชองและผ่อนคลายสบายอารมณ์นี้สิ
เสนาบดีกระทรวงพิธีการกวาดตาปราดเดียวก็มองทะลุปรุโปร่ง แม้มิรู้ว่าเหตุใดเขาจึงชมชอบนั่งรถเข็นเล่น ทว่ารู้ว่าเขาไม่ปกติอยู่บ้างก็เพียงพอแล้ว
“ฝ่าพระบาท ท่านอ๋อง พวกเราเข้าเมืองราชากันเถิดขอรับ”