ตอนที่ 272 พวกเจ้าจะเขินอายสักหน่อยมิได้รึ

ตอนที่ 272 พวกเจ้าจะเขินอายสักหน่อยมิได้รึ

หืม?

ท่านอ๋องผู้เฒ่ามองดูฮ่องเต้ที่ขยับเข้ามาใกล้ เห็นคิ้วของฮ่องเต้ที่เลิกขึ้นอย่างเบิกบาน ในพริบตาก็ประหนึ่งหวนคืนสู่อดีตในวันวาน

ยามนั้นฮ่องเต้เพิ่งจะขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิ เขาก็เพิ่งจะสืบทอดจวนอ๋องติ้งหนานเช่นกัน

ต้องเผชิญหน้ากับราชสำนักและนอกวังที่เต็มไปด้วยความปั่นป่วน นอกจากคอยประนีประนอมกับขุมอำนาจต่าง ๆ ในท้องพระโรงแล้ว ยังจะทำสิ่งใดได้อีกเล่า?

ยามนั้นเขาย่อมต้องไปเยือนถึงเรือนขุนนางผู้มีบรรดาศักดิ์แห่งเมืองราชาอยู่บ่อยครั้งเป็นธรรมดา

พอกลับไปยังดินแดนศักดินา ก็ยังสามารถเขียนจดหมาย ส่งไปยังจวนของบรรดาขุนนางผู้มีบรรดาศักดิ์ทั้งหลายได้

การไปเยี่ยมถึงจวน เขาคุ้นเคยเป็นอย่างยิ่งจริง ๆ

ทว่า

“กระหม่อมได้นัดหมายกับโหวเวยหนานไว้แล้วในวันพรุ่ง จะต้องไปร่ำสุราไม่เมาไม่เลิกราที่จวนของเขาพ่ะย่ะค่ะ”