ตอนที่ 248 นางและฝ่าพระบาทอยู่เคียงกันช่างแลดูเพลินตายิ่งนัก

ตอนที่ 248 นางและฝ่าพระบาทอยู่เคียงกันช่างแลดูเพลินตายิ่งนัก

อวี๋ไต้ยิ่งยกยิ้มมุมปาก พิงไหล่พระราชนัดดาองค์โตอย่างเกียจคร้านสบายอารมณ์ รื่นรมย์กับความคิดเล็ก ๆ แสนหวานที่ให้ฝ่าพระบาทอุ้มนางกลับไป

เพียงแต่เมื่อผ่อนคลายลง ฤทธิ์สุราก็ยิ่งทวีความเข้มข้น อดมิได้ที่จะรู้สึกอ่อนเพลียง่วงงุน เมื่อเห็นว่าฝ่าพระบาททรงอุ้มนางด้วยฝีเท้าอันแผ่วเบามั่นคง ร่างกายก็ผ่อนคลายลงอย่างยิ่งจนมิอาจหักห้าม

สายตาที่มองดูฝ่าพระบาทก็ยิ่งมายิ่งพร่าเลือน รอบด้านคล้ายจะค่อย ๆ สงบเงียบลง

ซู่จิ่นชีอุ้มอวี๋ไต้ยิ่งอันบอบบางนุ่มนิ่ม ได้ยินเสียงลมหายใจแผ่วเบาของนาง ก็รู้แจ้งว่านางเมาสุราจนมิอาจทนทานความง่วงงุนได้

จึงยิ่งชะลอฝีเท้าให้ช้าลง เดินมุ่งหน้าไปยังเรือนของอวี๋ไต้ยิ่งอย่างแผ่วเบา

เมื่อเห็นว่าสาวใช้ขององค์หญิงปูฟูกที่นอนไว้เรียบร้อยแต่แรกแล้ว แม้กระทั่งเครื่องหอมสงบจิตก็จุดไว้ ทั่วทั้งห้องจึงดูสงบเงียบและอบอุ่นยิ่งนัก