กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 234 ทุกท่าน ข้าขายหน้าหรือไม่
พวกอาจารย์หลวงซือเองก็ประหลาดใจยิ่งนัก มองดูโคมไฟที่แขวนอยู่บนหอเหวินเซวียน พลันหยุดดับลงเสียแล้ว
เมื่อครู่ยังดับไม่หยุด ยามนี้กลับสว่างไสวทั้งหมดแล้ว นั่นมิใช่ว่าไม่มีผู้ใดถูกคัดออกอีกแล้วหรือ
อันใดกัน บุตรหลานขุนนางผู้มีคุณูปการกับบุตรหลานตระกูลยากจนพลันจับมือประนีประนอมกันแล้วหรือ
อาจารย์หลวงซือหันไปมองอัครมหาเสนาบดีกาน เห็นเขายิ้มส่ายหน้า ก็ยิ่งประหลาดเข้าไปใหญ่
หากมิใช่อัครมหาเสนาบดีกานควบคุมสถานการณ์ เช่นนั้นก็คงเป็นเหล่าขุนนางจากสามัญชนลงมือแล้ว
ไม่ถูก หากขุนนางจากสามัญชนลงมือ อย่างมากก็เพียงทำให้เหล่าบัณฑิตสามัญชนไม่จงใจพ่ายแพ้อีก
ย่อมไม่อาจรับประกันได้ว่าโคมไฟของบัณฑิตจากตระกูลขุนนางและโคมไฟของบัณฑิตสามัญชนจะไม่ดับลงทั้งหมด
“เช่นนั้นนี่คือองค์หญิง...”
“คนหนุ่มรุ่นใหม่สองสามคนนั้น ดูแล้วคล้ายคุ้นตายิ่งนัก”