ตอนที่ 218 มิต้องฟัง ย่อมต้องชมว่านางงดงามดั่งมวลบุปผาแน่แท้

ตอนที่ 218 มิต้องฟัง ย่อมต้องชมว่านางงดงามดั่งมวลบุปผาแน่แท้

อวี๋ไต้ยิ่งมองเงาสะท้อนของตนเองในผืนน้ำ รู้สึกว่าน่าสนใจกว่ามองตนเองในกระจกอยู่บ้าง

แทบตัดใจลุกขึ้นมิลง ทว่าเมื่อได้ยินเสียงฆ้องกลองของกรมกลาโหมด้านนอก ก็รู้ว่างานเลี้ยงฉลองชัยกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว

ยังมีอาภรณ์งดงามวิจิตรที่รอให้นางสวมใส่อีก ย่อมต้องหาความสำราญเป็นธรรมดา

“ฝ่าพระบาททรงกุมสัดส่วนเรือนกายของข้าได้ดียิ่งถึงเพียงนี้เชียวหรือ”

อวี๋ไต้ยิ่งสวมอาภรณ์ที่องค์พระราชนัดดาจัดเตรียมไว้ รู้สึกสบายและนุ่มเบาไปทั้งร่าง แลดูแล้วชวนให้เจริญตายิ่งนัก

อาภรณ์ชุดนี้ได้เผยสัดส่วนส่วนเว้าส่วนโค้งอันงดงามอรชรของนางออกมาอย่างน่าตื่นตาตื่นใจยิ่ง

องค์พระราชนัดดาทรงล่วงรู้เรือนกายของนางถึงเพียงนี้เชียวหรือ

อวี๋ไต้ยิ่งเม้มริมฝีปากยิ้มบาง ทอดสายตามองตนเองในกระจก ชื่นชมความงามอยู่นานครู่หนึ่ง

จนกระทั่งได้ยินขุนนางและทหารของกรมกลาโหมมาเรียกขานนาง จึงจำใจลุกขึ้นด้วยความอาลัยอาวรณ์ แล้วเดินมุ่งหน้าไปยังสนามล่าสัตว์