เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 217 ฮ่องเต้ทรงหึงหวงยิ่งนัก
ทำให้เสด็จปู่หึงหรือ
ซู่จิ่นชีมองดูท้องฟ้า ชั่วยามนี้เสด็จปู่ย่อมจะเกาะติดอยู่ข้างกายเสด็จย่าจริง ๆ องค์หญิงอุ้มผลไม้กิ่งเหลียนหลี่ไป ย่อมเหมาะสมยิ่งนัก
เมื่อเห็นองค์หญิงเอ่ยว่าจะไป ก็ก้าวย่างด้วยฝีเท้าเบาบางปราดเปรียว มุ่งหน้าไปยังกระโจมค่ายของเสด็จย่าทันที
เขาอดมิได้ที่จะยิ้มบาง ๆ สำหรับบรรดาผู้อาวุโสแล้ว องค์หญิงเป็นผู้เยาว์ที่รู้ใจและว่าง่ายอย่างแท้จริง
ซู่จิ่นชีทอดสายตามองส่งองค์หญิงจากไป เห็นตนเองยังถือผลไม้อยู่อีกไม่น้อย ย่อมต้องนำไปส่งยังกระโจมค่ายขององค์หญิง
รอให้องค์หญิงแย้มยิ้มกลับมา ยังได้ลิ้มรสผลไม้อันหวานชื่นใจ อารมณ์ย่อมจะเบิกบานยิ่งขึ้นเป็นแน่
อารมณ์ของฮ่องเต้กลับย่ำแย่อย่างยิ่ง ทรงทอดพระเนตรอวี๋ไต้ยิ่งที่เข้ามาขวางหูขวางตา มองอย่างไรก็ไม่สบอารมณ์