ตอนที่ 213 จบสิ้นแล้ว เขาทั้งหูหนวกทั้งตาบอด

ตอนที่ 213 จบสิ้นแล้ว เขาทั้งหูหนวกทั้งตาบอด

เป็นของเฉพาะหรือ

สามคำนี้ ช่างไพเราะเสนาะหูยิ่งนัก

ซู่จิ่นชีมองดูอวี๋ไต้ยิ่งที่โอบกอดตนไว้ในอ้อมอก ประกายตาอดมิได้ที่จะทอแสงอ่อนโยนอันเปี่ยมล้นด้วยความชื่นชมยินดี

เมื่อเห็นองค์หญิงเงยหน้ามองตน รอยยิ้มกระจ่างใสอ่อนหวานละมุนละไม ประหนึ่งมีธารน้ำพุหวานฉ่ำรินไหลสู่กลางใจ ร่างกายพลันผ่อนคลายลงอย่างมิอาจห้าม

กลับเห็นองค์หญิงกอดเอวเขาแน่นขึ้น แย้มยิ้มพลางแนบหูกระซิบแผ่วเบา “ฝ่าพระบาท ประเดี๋ยวเมื่อการล่าสัตว์เสร็จสิ้น ฝ่าพระบาทไปสถานที่แห่งหนึ่งกับหม่อมฉันนะเพคะ”

“ได้”

ซู่จิ่นชีสัมผัสได้ถึงไออุ่นตรงใบหู อดมิได้ที่จะรู้สึกคันคะเยออยู่บ้าง ทว่ามิได้หลบเลี่ยงไปตามสัญชาตญาณ เขาก้มหน้าลงแนบชิดพวงแก้มขององค์หญิง