เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 43 ชีวิตบนสวรรค์และปฐพี ล้วนมีเรื่องราวไม่แน่นอน
ยามวิกาลเงียบสงัด ผีเสื้อกลางคืนสองสามตัวบินวนเวียนชนโป๊ะโคมไฟไปมา
มหาราชครูเซียวเหวินปี้ก้มหน้าหลุบตา ฟังเสียงพลิกกระดาษ เขากล่าวเสียงแผ่วกับจักรพรรดิหนุ่มที่ประทับอยู่เบื้องบน
“ฝ่าบาท ดึกมากแล้ว สมควรพักผ่อน พรุ่งนี้ยังต้องทดสอบเหล่าซื่อจื่อพ่ะย่ะค่ะ”
“เหลืออีกนิดเดียวก็จะอ่านจบแล้ว หากมหาราชครูเหนื่อยล้า ก็กลับไปพักผ่อนก่อนเถิด” จักรพรรดิพลิกหน้าบัญชีรายนาม มองดูชื่อแต่ละชื่อบนนั้น ตลอดจนความสัมพันธ์ทางสายเลือดอย่างคร่าวๆ กวาดสายตาอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็หยุดอยู่ที่ชื่อหนึ่ง เขาหรี่ตาลง “มหาราชครู ก่อนหน้านี้แท่นสาขาเมืองติ้งอันถูกโจมตี เป็นฝีมือของกลุ่มคนที่โพกผ้าเหลืองใช่หรือไม่?”
เซียวเหวินปี้ที่กำลังจะจากไปก็หยุดยืน “พ่ะย่ะค่ะ ก่อนหน้านี้เคยทูลรายงานฝ่าบาทแล้ว”
“ลัทธิไท่ผิง... หึหึ ช่วงเวลานี้ สายลับของเราบอกเราว่า ลัทธินี้ยังคงเผยแพร่และขยายฐานผู้ศรัทธา เจ้าเดาว่าเจ้าเมืองติ้งอัน และโหวติ้งอันผู้นั้น เหตุใดจึงไม่ให้ความสำคัญ?”
เป่ยกงเหย่หยิบพู่กันขนหมาป่าที่วางอยู่บนแท่นฝนหมึกขึ้นมาอย่างเป็นธรรมชาติ จุ่มน้ำหมึก ปลายพู่กันวงกลมล้อมรอบชื่อของซูยง