0114

⬢⬢⬢

ตอนที่ 113 กำหนดพระนามแผ่นดินว่า “ต้าฉย่า” เมืองหลวงเซิ่งจิง

ต้ากาน

ซูเหิงลืมตาขึ้นช้า ๆ อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจยาวขับลมปราณขุ่นมัวออกมา

ในยามนี้ เขาก็ได้เข้าสู่ระดับเทวะมนุษย์ระยะสูงสุดแล้ว

เพียงแต่หากต้องการเข้าสู่ระดับเซียนปฐพี เกรงว่าคงไม่ได้ง่ายดายถึงเพียงนั้น

จุดที่ขาดแคลนที่สุดประการหนึ่ง ก็คือปราณวิญญาณ

บางทีอาจถึงเวลาที่ควรนำเส้นชีพจรวิญญาณสายนั้นมาใช้แล้ว

ซูเหิงลุกขึ้นยืนแล้วเดินออกจากห้องลับ

จ้าวเกาที่อยู่หน้าประตูห้องลับ เมื่อเห็นนายเหนือหัวของตนออกจากด่าน ก็รีบก้าวเข้ามาต้อนรับ