กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 4 ตระกูลซูแห่งนี้ คือสายเลือดอ๋องเจิ้นหนานอย่างข้าที่เป็นใหญ่!
ในขณะที่ซูเหิงหันกายกลับ สีหน้าของเขาก็แปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มจอมปลอม
“ขันทีท่านให้ผู้อื่นขบขันแล้ว”
“จวนอ๋องเจิ้นหนานของข้าอย่างไรก็ยังยึดกุมแดนใต้ บัญชาการกองทัพสามแสนนาย อารองยังเป็นถึงเสนาบดีสำนักกลางแห่งราชสำนัก ตระกูลใหญ่ในแดนใต้ล้วนยกย่องตระกูลซูเป็นใหญ่”
“บ่าวชั่วตัวนี้คลุ้มคลั่งสังหารยิ่งนัก ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ ข้าเพียงลงโทษสั่งสอนเล็กน้อย ท่านขันทีคงไม่ถือสาใช่หรือไม่”
ปากของซูเหิงกล่าวถึงเรื่องของฝูชิว แต่ทุกคำพูดล้วนเป็นการเตือนสติอีกฝ่าย
คิดจะแตะต้องจวนอ๋องเจิ้นหนานของเขาหรือ? ไม่ใช่เรื่องง่ายปานนั้น
หากอยากจะลองดี ก็เชิญลองดูได้!
รอยยิ้มบนใบหน้าของขันทีเฒ่าเห็นได้ชัดด้วยตาเปล่า ทว่ามือที่ซ่อนอยู่ใต้แขนเสื้อกลับกำแน่นจนซีดขาว