0003

⬢⬢⬢

ตอนที่ 3 ตราประจำตำแหน่งหายไปสองในสาม หรือว่าเจ้ากำลังแอบอ้างราชโองการ?

ซูเหิงเอ่ยโต้แย้งกลับไปโดยตรง คิดจะข้ามหน้าข้ามตาเขาเพื่อขึ้นเป็นอ๋องเจิ้นหนานงั้นหรือ?

ฝันกลางวันไปเถอะ เจ้าสิ่งไร้ค่าที่ไม่รู้เหนือรู้ใต้

“เจ้า...”

เฒ่าขันทีรู้สึกเพียงโทสะที่แผดเผา เขาเข้าใจความหมายในคำพูดของอีกฝ่ายดี และเพราะเข้าใจนั่นเองจึงทำให้เขาโกรธจนไม่มีที่ให้ระบาย

“อีกอย่าง บนราชโองการฉบับนี้กลับมีเพียงตราประทับลัญจกรหยก แล้วตราสำนักราชเลขาธิการกับตราสำนักเสนาบดีเล่าไปไหน?”

“ตราสามดวงขาดไปถึงสองดวง ไม่ได้ผ่านการหารือในที่ประชุมขุนนางรึ? หรือว่าเจ้าขันทีเฒ่า เจ้าแอบขโมยตราลัญจกรหยกมาประทับเองเพื่อแอบอ้างราชโองการกันแน่?”

ซูเหิงขว้างราชโองการใส่ร่างของเฒ่าขันทีเข้าอย่างจัง