กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 126
“กู้เฉิงซาง ห้ามรังเกียจพ่อนะ”
จี้หวยเซียงมองลูกชายคนโตแล้วพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
กู้เฉิงซางเคยเห็นแม่ดุขนาดนี้เสียที่ไหนกัน เด็กน้อยร้องไห้ออกมาทันที
“ฮือ ๆ แม่ดุ แม่ดุ”
มือเล็กอวบอ้วนขาวนุ่มขยี้ดวงตาไปพลางร้องไห้ไปพลาง ทั้งยังแอบแง้มนิ้วมองแม่เป็นระยะ
กู้เฉิงอวี๋ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ตกใจเพราะพี่ชายร้องไห้ เขาก้าวขาสั้นป้อมที่สั่นเล็กน้อยเดินไปข้างกู้เฉิงซาง วางมือบนไหล่พี่ชายแล้วตบเบา ๆ
“ไม่ร้อง ไม่ร้อง”
ทว่ากู้เฉิงซางร้องไห้อยู่นานก็ยังไม่เห็นแม่เข้ามาปลอบ เขาจึงขยี้ตาแล้วหยุดร้อง ก่อนยื่นแขนทั้งสองข้างไปทางจี้หวยเซียง
“ให้แม่อุ้ม ซางซางอยากให้อุ้ม...”