กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 114
คุณปู่เสิ่นวางหนังสือพิมพ์ในมือลง ดวงตาคมกริบของเขายังคงสงบนิ่ง
เจ้าหนุ่มนี่ไม่ทำให้เขาผิดหวังจริง ๆ มีนิสัยเหมือนเขาสมัยหนุ่มอยู่ครึ่งหนึ่งเลยทีเดียว
คุณย่าเสิ่นลุกขึ้นเดินไปทางโซฟาด้วยความตื่นเต้น
“เร็วเข้า หลานขยับไปหน่อย”
เธอดันกู้อู๋จิ่นผู้เป็นหลานชายออกไปด้านข้าง ก่อนนั่งลงข้างจี้หวยเซียงด้วยตัวเอง แล้วจับมือทั้งสองข้างของเด็กสาวไว้
ใบหน้าที่เต็มไปด้วยริ้วรอยมีความยินดีซึ่งปิดไม่มิด เธอยังคงรู้สึกไม่อยากเชื่ออยู่เล็กน้อย
“โอ๊ย นี่... นี่มีลูกจริง ๆ หรือ?”
จี้หวยเซียงพยักหน้าอย่างเขินอาย
“ค่ะ”