กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 112 (ตอนจบ)
แสงแดดด้านนอกส่องผ่านม่านโปร่งสีขาวเข้ามา ตกกระทบพื้นเป็นจุดแสงระยิบระยับ อุณหภูมิภายในห้องนั่งเล่นค่อย ๆ สูงขึ้น
“เธอไม่อยากหรือ?”
กู้อู๋จิ่นถาม
นิ้วมือเรียวเล็กขาวนุ่มของจี้หวยเซียงงอเข้าหากันบนโซฟาโดยไม่รู้ตัว ขนตาดกดำยาวงอนสั่นไหวเล็กน้อย
เธอเงยหน้ามองเขา ก่อนค่อย ๆ ตอบว่า
“อยากค่ะ”
หากได้สนิทสนมกับเขามากยิ่งขึ้น เธอจะไม่อยากได้อย่างไร?
“รออีกสองวันนะคะ อีกสองวัน... พวกเราค่อยทำกัน ดีไหม?”
ดวงตาดำสนิทราวหมึกของกู้อู๋จิ่นมีประกายเจิดจ้าปรากฏขึ้น เขาลดน้ำเสียงลงจนทุ้มต่ำเย้ายวน