กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 88
เช้าวันรุ่งขึ้น ท้องฟ้ายังไม่สว่างเต็มที่ รอบด้านยังคงเงียบสงัด
จี้หวยเซียงตื่นแล้ว
เธอขยับตัวเล็กน้อย ก่อนพบว่าเอวของตัวเองยังคงถูกแขนแข็งแกร่งราวเหล็กของชายหนุ่มโอบเอาไว้
“จิ่นจิ่น รีบตื่นได้แล้วค่ะ”
คนเจ้าเล่ห์คนนี้!
ทั้งที่ตกลงกันแล้วว่าจะกลับห้องตัวเองก่อนฟ้าสาง แต่เขากลับไม่มีท่าทีจะขยับเลยสักนิด
เดี๋ยวถ้าคนอื่นมาเห็นเข้าจะทำอย่างไร?
“เด็กดี นอนต่ออีกหน่อยเถอะ”
กู้อู๋จิ่นกอดเธอแน่นขึ้นอีก ก่อนซุกศีรษะใหญ่ลงตรงซอกคอเด็กสาว สูดกลิ่นหอมจากตัวเธออย่างสบายใจ