เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 87
ผ่านไปหลายวัน ในที่สุดไข้ของจี้หวยเซียงก็ลดลง แต่เธอยังคงไอเป็นระยะ และยังต้องกินยาที่หมอสั่งต่อไป
“ลงรถเถอะ”
รถขับเข้าไปในบ้านตระกูลเสิ่น เมื่อจอดเรียบร้อยแล้ว กู้อู๋จิ่นก็ลงไปเปิดประตูรถให้เด็กสาว
จี้หวยเซียงลงจากรถ ก่อนจัดเสื้อผ้าบนตัวเล็กน้อย เธอยังคงรู้สึกเขินอายอยู่บ้าง จำไม่ได้แล้วด้วยซ้ำว่านี่เป็นครั้งที่เท่าไรที่เธอมาบ้านตระกูลเสิ่น
“เข้าไปกันเถอะ ใกล้ถึงเวลากินข้าวแล้ว”
พูดจบ กู้อู๋จิ่นก็จับมือเธอพาเดินเข้าไปในบ้าน
ภายในห้องรับแขกมีของประดับต้อนรับเทศกาลตรุษจีนติดอยู่มากมาย ทุกมุมยังตั้งกระถางต้นส้มมงคลไว้หนึ่งกระถาง บนกิ่งใบแขวนซองอั่งเปาสีแดงเล็ก ๆ หลายซอง แม้แต่กระถางต้นส้มก็ยังติดตัวอักษรมงคลที่หมายถึงโชคลาภเอาไว้
ส่วนแจกันใบใหญ่ที่ตั้งอยู่ไม่ไกลก็ปักกิ่งดอกท้อสีชมพูขนาดสูงเอาไว้ ดอกท้อสีชมพูอ่อนกำลังเบ่งบานอย่างงดงาม
มองไปทางไหนก็เห็นสีแดงสดประดับอยู่ทั่วบ้านตระกูลเสิ่น เต็มไปด้วยบรรยากาศรื่นเริงของเทศกาลปีใหม่