เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 47
ดวงตาดำสนิทของชายหนุ่มมีประกายชุ่มชื้นพร่ามัว ราวกับอีกเพียงครู่เดียวก็จะมีหยดน้ำไหลออกมา ริมฝีปากถูกฟันขบไว้ ไม่เพียงไม่เจ็บ แต่กลับรู้สึกสบายยิ่งขึ้น
ไม่เพียงปลายหูของกู้อู๋จิ่นที่แดงก่ำ แม้แต่ลำคอก็เริ่มมีสีแดงระเรื่อแผ่ลามขึ้นไปถึงใบหน้าหล่อเหลาราวกับหยก หน้าผากมีเหงื่อซึมบาง ๆ เขารู้สึกสบายจนอดส่งเสียงครางเบา ๆ ไม่ได้
จี้หวยเซียงคลายฟันออก ริมฝีปากบางได้รูปของชายหนุ่มถูกเธอกัดจนแดงและชุ่มชื้น แม้แต่ไฝสีดำเม็ดเล็กตรงมุมปากก็ดูเด่นชัดขึ้นหลายส่วน ราวกับมีเสน่ห์เย้ายวนแฝงอยู่
“พอหรือยังคะ?”
ใบหน้าของทั้งสองห่างกันเพียงคืบเดียว ลมหายใจอุ่นร้อนผสานเข้าด้วยกัน กลิ่นเหล้าจากตัวชายหนุ่มยังคงวนเวียนอยู่ตรงปลายจมูกไม่จางหาย จนจี้หวยเซียงรู้สึกเหมือนตัวเองเริ่มมึนเมาไปด้วย
กู้อู๋จิ่นขยับตัวเล็กน้อย กดร่างลงไปบนความนุ่มนิ่มใต้ตัวลึกยิ่งกว่าเดิม รู้สึกสบายไปทั้งร่าง
เขาเงยหน้า ขนตาดำหนางอนยาวกะพริบไหว หมอกชื้นในดวงตาไม่เพียงไม่จางลง แต่ยังมีสีแดงระเรื่อเจืออยู่ด้วย
น้ำเสียงของเขาราวกับมีไอน้ำแฝงอยู่ ทั้งแหบพร่าและเซ็กซี่อย่างยิ่ง
“ยังไม่ได้ เธอต้องจูบคอฉันอีกที”