กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 465: แกกล้ากัดฉันเหรอ! อยากตายหรือไง!?
ใบหน้าใสกระจ่างของเหวินรั่วรั่วขึ้นสีแดงระเรื่ออยู่แล้ว
พอเห็นเขาเดินเข้ามาจริงๆ หัวใจของเธอก็กระตุกแรง ดวงตาคู่งามถลึงมองเขา พร้อมพูดเสียงเบาราวกับยุงบินว่า
“ทุกคนกำลังมองอยู่นะ นายคิดจะทำอะไร?”
“ฉัน... ฉัน... ฉัน...”
สงครามดำพูดตะกุกตะกักซ้ำคำว่า “ฉัน” ถึงสามครั้ง แต่ผ่านไปนานก็ยังพูดประโยคถัดไปไม่ออก
จากนั้น
เขากัดฟันสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนก้าวไปข้างหน้าอีกก้าว แล้วยื่นมือทั้งสองข้างโอบเอวบางของเธอไว้ทันที
การกระทำอันกล้าบ้าบิ่นนี้จุดชนวนเสียงโห่ร้องยินดีไปทั่วทั้งงาน เสียงเชียร์ดังสนั่นยิ่งกว่าเดิม
ร่างของเหวินรั่วรั่วสั่นสะท้านขึ้นมาทันทีเมื่อถูกเขาสัมผัส