บทที่ 464: ถึงเขาจะประสาทหน่อยๆ แต่ก็เป็นคนดีใช้ได้เหมือนกัน

บทที่ 464: ถึงเขาจะประสาทหน่อยๆ แต่ก็เป็นคนดีใช้ได้เหมือนกัน

“โอ๊ยๆ ดูสภาพนายสิ ขี้ขลาดชะมัด!”

ฟางตุนตุนหรี่ตาหัวเราะอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะพูดแซวต่อ

สีหน้าของสงครามดำมืดครึ้มลงทันที เขาจ้องฟางตุนตุนพลางเอ่ยเสียงเข้ม

“ตุนตุน นายควรดีใจนะที่ประมุขศาลอยู่ที่นี่ ไม่อย่างนั้น...”

เขายังพูดไม่ทันจบ หลินมู่ก็หัวเราะแทรกขึ้นมา

“ทำเหมือนฉันไม่อยู่ตรงนี้ก็ได้”

ทันทีที่พูดจบ

รอยยิ้มบนใบหน้าของฟางตุนตุนก็แข็งค้างอยู่ตรงมุมปาก

จากนั้นเขาก็ทำหน้าบูดเบี้ยว แล้วพุ่งตัวไปหลบอยู่ด้านหลังหลินมู่ทันที