กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 434: ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ ดินแดนแห่งเซี่ย
หลินเหยี่ยอึ้งไปครึ่งวินาทีก่อนจะหัวเราะออกมาตาม
“ฮ่าๆ ร้านฉันเปิดมาหลายปีแล้ว นอกจากนายก็ไม่มีใครตั้งชื่อแปลกๆ ให้เลมอนเนดแก้วใหญ่พิเศษของฉันได้ขนาดนี้หรอก”
เถ้าแก่แกว่งแก้วใบใหญ่ในมือพลางหัวเราะตอบ
หลินเหยี่ยหัวเราะเสียงดังตามไปด้วย
“แต่พูดกันตามตรง ทั่วทั้งทวีปก็มีแค่เลมอนเนดบ้านนายที่อร่อยที่สุด”
“มันต้องอย่างนั้นอยู่แล้ว!”
เถ้าแก่ขยับมืออย่างคล่องแคล่ว เพียงพริบตาเดียวก็ยกแก้วใบใหญ่สูงเกือบครึ่งเมตรที่อัดแน่นด้วยเกล็ดน้ำแข็งมาวางบนโต๊ะตรงหน้าหลินเหยี่ย
“เลมอนเนดยักษ์ใหญ่สุดยอดมหึมามาแล้วจ้า”
รอยยิ้มตรงมุมปากของหลินเหยี่ยลึกขึ้นอีกเล็กน้อย